مشرق خیال

من...

با تو مینویسم و میخوانم

من...

با تو راه میروم و حرف میزنم

وز شوق این محال

که دستم به دست توست ،

جای راه رفتن پرواز میکنم.

آن لحظه ها که مات در انزوای خویش

یا در میان جمع خاموش مینشینم ،

موسیقی نگاه تو را گوش میکنم.

گاهی میان مردم

در ازدحام شهر ،

غیر از تو هرچه هست فراموش میکنم.

فریدون مشیری